Religie kennis Wiki
Advertisement
De heilige Lebuïnus
Lebuïnus
Fresco van Sint-Lebuïnus
Geboren  te Engeland
Gestorven omstreeks 773 te Deventer
Vereerd in Rooms-katholieke Kerk
Schrijn Broederenkerk te Deventer
Naamdag 12 november
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Lijst van christelijke heiligen

Lebuïnus (ook Liafwin) was een Angelsaksische missionaris uit de achtste eeuw. Hij werd heilig verklaard. Zijn eigenlijke naam Liafwin werd door de Katholieke Kerk vertaald naar het Latijn. Lebuïnus betekent Lieve vriend. Hij is patroonheilige van Deventer.

Verblijf in de Lage Landen[]

Lebuïnus verbleef het grootste gedeelte van zijn leven in de Lage Landen. In 754 meldde hij zich bij de leider van de Utrechtse kerk, Gregorius van Utrecht. Deze gaf hem de opdracht om in het gebied van het huidige Gelderland en Overijssel de Saksen te kerstenen. Hierdoor werd de oorspronkelijke religie van de bewoners van het gebied verdrongen door het christendom. Als onderdeel van zijn activiteiten stichtte hij diverse kerken in het gebied.
Hij overleed omstreeks 773 en werd begraven in een door hem gesticht kerkje in Deventer. Op de plaats van dit kerkje verrees in de elfde eeuw een kapittelkerk, die later uitgroeide tot de huidige, sinds 1591 protestantse, Grote of Lebuïnuskerk. Na de Reformatie werden de processies waarin zijn relieken werden rondgedragen verboden. Deze relieken bevinden zich tegenwoordig in de voormalige Broederenkerk, tegenwoordig eveneens gewijd aan Lebuïnus.

Iconografie[]

In de christelijke iconografie wordt Lebuïnus afgebeeld met een dalmatiek of een kazuifel. In zijn ene hand heeft hij een gouden kruis en in de andere een boek. Aan het kruis zit soms een vaantje.[1]

Door Lebuïnus gestichte kerken[]

  • Inmiddels verdwenen kerk in Zoeterwoude, omstreeks 750.
  • Sint-Lambertuskerk, ook bekend als de Witte Kerk, in Heemse, tussen 750 en 762.
  • Grote of Sint-Michaëlskerk in Zwolle, omstreeks 765.
  • Inmiddels verdwenen kerk in Wilp, omstreeks 765.
  • Grote of Lebuïnuskerk in Deventer, omstreeks 768.

Voorwerpen en relieken[]

In Museum Catharijneconvent in Utrecht bevindt zich een kelk waarvan de legende vertelt dat deze aan Lebuïnus heeft toebehoord. Tegenwoordig wordt aangenomen dat dit onjuist is, omdat de kelk vervaardigd zou zijn in de negende eeuw in de paleisschool van Karel de Grote in Aken. Ook bevinden zich in het Catharijneconvent drie geweven relieken van Lebuïnus: een gedeelte uit de sierrand van een kazuifel en fragmenten van een albe en een cingel. Restanten van zijn stoffelijk overschot bevinden zich in de voormalige Broederenkerk te Deventer.

Geraadpleegde literatuur[]

Referenties:

Bronnen:

  1. Dirk Otten, Lebuïnus, een gedreven missionaris, middeleeuwse studies en bronnen XCII (Hilversum 2006). ISBN 90-6550-914-3

nds:Liafwin nds-nl:Lebuïnus pl:Święty Lewin ru:Лебуин из Фризии tr:Lebuinus

Advertisement