Religie kennis Wiki
Advertisement
Dit artikel past in de serie over de
Orthodoxie

Ook bekend als
"Oosters christendom"

Orthodoxie.jpg

De belangrijkste concilies
Nicaea I
Constantinopel I
Efeze
Chalcedon
Constantinopel II
Constantinopel III
Nicaea II

Theologie
Chrysostomos
Basilius de Grote
Athanasius
Gregorius van Nazianze
Gregorius van Nyssa

Patriarchaten
Constantinopel
Alexandrië
Antiochië
Jeruzalem
Moskou
Servië
Roemenië
Bulgarije
Georgië

Autocephale Kerken
Griekenland
Cyprus
Polen
Albanië
Tsjechië en Slowakije

Liturgie
Goddelijke Liturgie
Iconenverering

Personen
Pope

Kerkinterieur
icoon
Iconostase

Liturgische gewaden
Phelonion
Epitrachelion · Podriaznik
Zona · orarion

Epitrachelion

Het epitrachelion (Grieks: ἐπιτραχήλιον, letterlijk "rond de nek"; Russisch: Епитрахиль) is een insigne: één van de kledingstukken die in de Liturgie het ambt van de betreffende persoon kenbaar maken. Het is in de Oosters-Orthodoxe Kerken het equivalent van de westerse priesterstola. Op het eerste gezicht is de overeenkomst al duidelijk, alleen zijn in het Oosten de beide uiteinden van de stola door knoopjes verbonden. Ook zitten er op de epitrachiel zes kruisjes, op de westerse stola meestal twee (op de uiteinden).

Het epitrachelion leek oorspronkelijk meer op de losse stola, zodat bij de priesterwijding eenvoudig één van de flappen van het orarion van de diaken (Westers: diakenstola) na het wijdingsgebed rechtgehangen kon worden. In het Westen is deze ritus bewaard gebleven. Zoals in de Kerk van het Westen wordt dit kledingstuk symbolisch verbonden met het zachte juk en de lichte last waarmee Jezus in het Evangelie zijn verlossende genade aanduidt.

Vader Sergi van de Russisch-Orthodoxe Kerk in Amsterdam, bekleed met podriaznik, epitrachelion en phelonion. De zona is op deze foto niet zichtbaar.

el:Επιτραχήλιο fi:Epitrakiili hr:Epitrahilj ja:エピタラヒリ pl:Epitrachelion ro:Epitrahil ru:Епитрахиль sh:Epitrahilj sr:Епитрахиљ

Advertisement