Wikia


Het Edict van Nicomedia was een in 311 uitgevaardigd edict door de Romeinse keizer Galerius die een einde maakte aan de christenvervolgingen in het Romeinse Rijk.

Onder het bewind van Galerius’ voorganger, Diocletianus, vonden er grote christenvervolgingen plaats. Ook Galerius nam hieraan deel en nam zelfs het initiatief tot vervolgingen in zijn rijksdeel toen dat aan hem werd toebedeeld door de oprichting van de Tetrarchie. Toen hij door een ziekte werd geveld en hij inzag, dat hij nog maar kort te leven had, wilde hij voorkomen, dat na zijn dood een totale chaos zou ontstaan, waarbij vooral christelijke groeperingen uit het oosten een bedreiging zouden kunnen vormen voor het gehele Romeinse Rijk.

Om dergelijke verstoringen te voorkomen vaardigde hij het Edict van Nicomedia uit, waarin bepaald werd dat het voor christenen was toegestaan hun kerken weer op te bouwen en daarin samen te komen, mits het geen bedreiging zou vormen voor de openbare orde. Gevangengenomen christenen werden vrijgelaten en de keizer verzocht hen om te bidden voor heil voor hemzelf en het land. Met deze verzoenende poging trachtte hij de christenen te binden aan de belangen van het Romeinse Rijk. In het edict werden de christenen er immers op gewezen, dat deze toestemming alleen mogelijk gemaakt was door '…onze bijzonder milde clementie, en met het oog op onze voortdurend volgehouden gewoonte aan alle mensen vergiffenis te schenken…' (vertaling uit het Latijn: contemplatione mitissimae nostrae clementiae intuentes et consuetudinem sempiternam, qua solemus cunctis hominibus veniam indulgere).

Vijf dagen na de uitvaardiging van het Edict overleed Galianus. Zijn aanzet tot religio licita (Latijn: toegestane godsdienst) voor het Christendom zou 2 jaar later in Milaan verder worden voortgezet.

VisieEdit

Apologeten wezen erop, dat de ziekte van Galerius de aanleiding was tot de uitvaardiging van het Edict van Nicomedia. Zijn dood die na vijf dagen volgde werd vervolgens geïnterpreteerd als “het te laat nemen van een besluit inzake de vrijheid aan christenen“.

BronEdit

Lucius Caecilius Firmianus Lactantius: De mortibus persecutorum, (vert:Over de manieren waarop de vervolgers stierven)

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.